Mijn emoties

Veel berichten op deze website gaan over hobby’s, de dingen die ik doe of in het verleden heb gedaan. Ik vind het best moeilijk om over mijn emoties te praten, maar dat doe ik nu wat vaker en dat lucht op.

Ik ben soms boos over mijn ziekte, dat ik steeds meer moet inleveren en er wel behandeling is, maar nog geen middelen om Myotone Dystrofie te genezen. Veel activiteiten kunnen niet meer, zoals dansen in het Podium op de maandelijkse avond voor Jongeren met een beperking of zwemmen bij Phihezo. Van het een komt het ander. Ik beweeg minder en zit of lig daardoor meer. Ik haal ook vaker wat uit de koelkast en daardoor groei ik. Ik ben vooral gek op kaas van de kaasboer. Maar teveel is ook weer niet goed en nu krijg ik advies van de diëtiste en gaat iemand van de leiding mee boodschappen doen.

Volgende week moet ik weer naar de neuroloog en ik hoop dat de spierafbraak in het bloed niet hoger is dan de vorige keer. Over wat mij dwars zit kan ik goed praten met de leiding en ook wel met mijn ouders. Ook over mijn boosheid omdat ik niet kan wat anderen wel kunnen en ik steeds sneller weer kracht moet inleveren en pijn heb. Misschien zijn er mensen die dit lezen en ook ziek zijn. Houd vol en uit je emoties.

Wat vinden jullie van de gitaar aan de muur achter mij? Ik heb die ooit gemaakt van een bouwpakket op de dagopvang. Spelen erop lukt niet, maar als kunstwerk aan de muur geniet ik er van en word er vrolijk van.