‘MIEN TOENTJE’

Ik heb een klein betegeld plaatsje naast mijn appartement. Twee weken geleden heb ik met mijn vader wat plantjes neergezet, nieuwe grond gedaan bij de maggiplant voor de soep en mijn olijfboompje. Het groeit allemaal prima door de heerlijke zon en water hebben ze ook genoeg gehad. Het is ‘Mien Toentje’ zoals wijlen de Groningse zanger Ede Staal het zo mooi bezong in het liedje met die naam. Blij dat het voorjaar echt is begonnen en hopen op een mooie zomer, met ook nog een TT in Assen eind juni.

Afgelopen week lag mijn moeder in het ziekenhuis in Groningen om betere beademing voor de nacht in te stellen. Dat is bij de ziekte die wij hebben, myotone dystrofie, heel belangrijk want er mag niet teveel koolzuur in het bloed komen. Dat is slecht en de nachtbeademing zorgt voor een beter evenwicht tussen zuurstof en koolzuur. Het is niet altijd gemakkelijk om het masker vele uren op te houden, maar ik doe mijn best. Voor mijn moeder is het nog even wennen. Ik ben niet bij haar op bezoek geweest. Ik vind zoiets altijd moeilijk, vooral het afscheid nemen. Dan word ik verdrietig. Gelukkig is ze nu weer thuis en gisteren hebben we een eind gereden en onderweg een milkshake gedronken. Weer een beetje als vanouds. De foto op de motorkap van onze Renault 4 is van vroeger. Ik kwam die tegen bij het doorbladeren van mijn fotoalbums.

Foto’s: familiearchief